“Ümitsiz değilsiniz ümit sizsiniz, çaresiz değilsiniz çare sizsiniz.”

Karanlık çökünce geceye
Yüreğimizde sakladığımız
Kırılıyor tüm aynalar
Hayalimizde kırık aynalar dolaşıyor
Ümitlerimiz tökezliyor
Şaşkın şaşkın etrafa bakıyoruz

Kafeste çırpınan kuşların
Gökyüzüne özgürce uçtuğunun sevincini yaşıyor
Hayallerin kıyısına çömelip
Yaktığımız ağıtlar
Sevgimizi körüklüyor
Elimizdekini yârimizle bölüşüyoruz

Uçan kuşlardan teselli arıyoruz
Yıllarımızı verdiğimiz tepelerde
Nefesler kesilince kurban oluyor
Çaresizliğin hicranına düşüyoruz

Çığlık çığlık uçarken kuşlar
Zümrüdü Anka ile huzura uçuyoruz
Uçmak mı sonsuzluğa kanat açmak mı bilemiyoruz

Yalnızlıklardan kaçmak isterken
Garipliğin içine saplanıyoruz
Boylu boyunca uzanırken
Aslında yalnız değiliz
Biri var yanımızda en yakınımızda
Bize şah damarımızdan daha yakın
Onunla mâveraya gidiyoruz

Kâinat içinde ufalanıp
Zerreler haline dönüşüyor
Çaresizlik içinde yalnız kaldığımızı sanıyoruz
Şimdi iltica vakti
Umutların tükendiği anda
Ardına kadar açılan kapılara bakıyoruz

Çarelerin bittiği anda
Ruhumuzu saran
Bizi kucaklayan bir bulutla
Çukurdan zirveye
Kutlu bir yükselişle kuşlar gibi uçuyoruz

Uzun gecelerden muştulu sabahlara
Şebnemlerin sabah meltemiyle kucaklaşıyoruz

Hasret vaktinde rahmet rüzgârının
Şefkatli kanadının bizi sardığını görüyoruz

El açıp, diz çöküp, boyun bükerek
Dilde zikir, beyinde fikir
Ruhumuzda sevinç ve huzur
Mutluluk çemberiyle sarılıyoruz

Çaresizliğe teslim olmak değil
Umuda kapı aralamak için
Daha ne duruyoruz

Öz bizde, söz bizde
Yüz bizde, göz bizde
İşte şimdi tam zamanı

Kalp inceliği, yürek güzelliği
Gönül hoşnutluğuyla
Ayağa kalk, ışık yak ve yürü
Aydınlık sabahlar bizi bekliyor.

09.02.2008

emeğinize sağlık...

emeğinize sağlık...

emeğinize sağlık