BiR MASAL GiBi

Dondurucu sogukta bir an once evime varabilmek icin hizla yururken, ayagimin ucunda bir cuzdan gordum.. Hemen aldim. Sahibini gosteren bir kimlik vardir diye acele acele actim.. icinde uc dolar ve sararip kat yerleri yipranmis eski bir zarftan baska birsey yoktu...
Sol ust kosede yalnizca gonderenin adresi, alici Adresi yerinde bir posta kutusu numarasi vardi. Bir ipucu bulabilmek belki biraz da merakimi giderebilmek icin zarfi actim ve icindeki mektubu okumaya basladim. Mektup, sol yani cicek resmiyle suslenmis bir kagida, ozenli bir el yazisiyla yazilmisti ve "Sevgili Michael" diye basliyordu.. Ve "Annesi yasakladigi icin onu bir daha goremeyecegini" anlatarak devam ediyor.. "Ama sakin unutma, seni daima sevecegim" diye bitiyor.. imza.. Hannah!..
Elimde yalnizca, mektubu yazan kisiyle, mektubun yazildigi kisinin birinci adlari vardi. Eve gider gitmez hemen telefon idaresini aradim.Gorevli kisi, kendisine bildirdigim adreste yasayanlarin telefon numarasini vermesinin yasalara aykiri oldugunu soyledi. Fakat israrim karsisinda: "Belki, size yardimci olabilirim" dedi. "Bu adreste bulunan numaraya telefon ederim ve onlar Kabul ederlerse, sizi gorusturebilirim lutfen bekleyin.." dedi. iki uc dakika sonra gorevlinin sesi geldi.. "Bagliyorum efendim." Telefonda, karsidaki hanima "Hannah diye birini taniyip, tanimadigini" sordum.
"Bu evi, 30 yil evvel, Hannah diye kizlari olan bir aileden aldik" dedi. "Peki yeni adreslerini biliyor musunuz?.." "Hannah annesini bir huzurevine yatiracakti. Oradan takip ederseniz, belki adres bulursunuz.." deyip bana huzurevinin adini verdi.. Hemen aradim.. Yasli anne yillar once olmus.. Ama kizina ait eski bir telefon numarasi var. Belki ordan bilirlermis.. "Bunlarin hepsi aptalca aslinda" dedim kendi kendime.. icinde sadece 3 dolar ve 60 yil once yazilmis bir mektup bulunan cuzdanin sahibini aramak icin bunca zahmete ne gerek var ki.. Aradim numarayi..
Bir kadin "simdi Hannah'nin kendisi bir huzurevinde" dedi ve numarayi verdi. Hemen orayi cevirdim.. Ses; "Evet, Hannah burda yasiyor" dedi.. Saat ona geliyordu ama hemen yola ciktim, Hannah'yi gormek icin.. Devasa bir binanin ucuncu katinda sirin bir oda.. Gumus sacli, sicak tebessumlu bir yasli kadin.. Gozlerinin ici isil isil ama.. Anlattim olanlari.. Cuzdani ve mektubu gosterip.. Derin bir ic cekti mektuba bakarken ve "Genc adam" dedi, "Bu mektup, Michael ile son kontagimdi.. Onu oyle seviyorum ki.. Sean Connery gibi yakisikliydi.. Hani su meshur aktor.. Ama ben 16 yasindaydim.. uok kucugum diye annem kesinlikle izin vermedi.." Derin bir nefes daha.. "Michael Goldstein harika bir insandi. Eger bulabilirseniz ona soyleyin lutfen.. Onu hep dusundum.. Hep.." Bir ufak sessizlik.. Bir derin nefes daha.. "Ve onu hep sevdim.." iki damla yas damladi elindeki mektuba, islanan gozlerden.. "Ve hic evlenmedim.. Michael gibi birisini bulamadim ki.." Hannah'ya tesekkur edip odadan ciktim.
Binadan cikarken danismada beni karsilayan kiz "Hannah Hanim yardimci olabildi mi size" dedi.." Hic degilse bunun sahibinin soyadini ogrendim" dedim.. Cuzdani elimde sallayarak.. O sirada yanimda dikilip duran hademe bagirdi.. "Hey baksana.. Bu Bay Michael'in cuzdani.. uzerindeki bu kirmizi seritten onu nerde gorsem tanirim.. Cuzdanini hep kaybederdi zaten.. uc kere ben buldum, koridorlarda..
"Michael sekizinci katta yasiyordu.. Ok gibi firladim tekrar asansore. Michael yatmamisti. Okuma odasinda kitap okuyordu. Hemsire beni ve elimdeki cuzdani gosterdi. Michael elini arka cebine atti, hizla.. Sonra sevincle "Evet bu benim cuzdanim" dedi. "ugleden sonraki yuruyus sirasinda kaybetmis olmaliyim. Size tesekkur borcluyum." "Hicbirsey borclu degilsiniz" dedim. "Ama ozur dilerim. ipucu bulmak icin actim ve icindeki mektubu okudum."
"Mektubu mu okudun?" "Sadece okumakla kalmadim. Hannah'yi da buldum.." "Buldun mu? Nerde? iyi mi? Hala eskisi gibi guzel mi. Soyle, lutfen soyle.." "uok iyi.. Hem de harika" dedim, yavasca.. "Bana onun > telefon numarasini ver. Yarin onu hemen arayacagim." Elime simsiki sarildi.. "O benim tek askimdi.. Onu oyle sevdim ki, asla evlenmedim.. uunku bu mektup geldiginde hayatim, anlamsal olarak bitmisti." "Bay Goldstein" dedim.. "Gelin benimle.." Asansorle ucuncu kata indik.. Odanin kapisi acikti. Hannah sirti kapiya donuk televizyon izliyordu.. Hemsire ona yaklasti, omzuna dokundu.. "Hannah" dedi.. "Bu bay'i taniyor musun?" Gozluklerini ayarladi bir an bakti, tek kelime etmeden.. "Michael" dedi, Michael, kapida, kisik sesle.. "Hannah.. Ben Michael.. Beni tanidin mi?.." "Michael" diye yutkundu Hannah. "inanmiyorum.. Bu sensin. Benim Michael'im." Michael Hannah'ya dogru yurudu yavasca. Sarildilar. Hemsire yanima geldiginde onun da gozleri yasliydi.. "Gordun mu, bak?" dedim "Yasamda, yasanmasi gereken hersey, er ya da gec, birgun kesinlikle yasanacaktir."
uc hafta sonra beni huzurevinden aradilar. Pazar gunu bir nikah vardi.. Gelebilir miydim? Harika bir nikah toreni idi. Hannah ve Michael beni nikah sahidi yaptilar ustelik. Hannah acik bej elbisesi icinde cok guzeldi.. Michael de lacivert takimi icinde hala cok yakisikli.. Bir nikah tanigi olarak soyluyorum bu gozlemlerimi- Asklarini onsekiz yasin heyecani ve duygusuyla yasayan 76 yasindaki gelin ile 79 yasindaki damadin nikahinda keske siz de bulunsaydiniz- Altmis yil once bittigi sanilan bir ask oykusunun, altmis yil sonra, kaldigi yerden nasil filizlendigine siz de tanik olacaktiniz

cok guzel emegine yuregine saglik

tesekur ederim, nasilsiniz hesna hanim

iyiyim sagol siz nasilsiniz

emegine yuregine saglik