İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya:
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.

Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.

Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir:
Oluklar çift, birinden nur akar, birinden kir.

Akışta demetlenmiş, büyük, küçük, kainat:
Şu çıkan buluta bak, bu inen suya inat!

Fakat Sakarya başka, yokuş mu çıkıyor ne?
Kurşundan bir yük binmiş, köpükten gövdesine:

Çatlıyor, yırtınıyor yokuşu sökmek için.
Hey Sakarya, kim demiş suya vurulmaz perçin?

Rabb'im isterse, sular büklüm büklüm burulur.
Sırtına Sakarya'nın, Türk tarihi vurulur.

Eyvah, eyvah, Sakarya'm, sana mı düştü bu yük?
Bu dâvâ hor, bu dâvâ öksüz, bu dâvâ büyük!..

Ne ağır imtihandır, başındaki Sakarya!
Binbir başlı kartalı nasıl taşır kanarya?

İnsandır sanıyordum mukaddes yüke hamal;
Hamallık ki, sonunda, ne rütbe var, ne de mal,

Yalnız acı bir lokma, zehirle pişmiş aştan:
Ve ayrılık, anneden, vatandan, arkadaştan!

Şimdi dövün Sakarya, dövünmek vakti bu ân;
Kehkeşanlara kaçmış eski güneşleri an!

Hani Yunus Emre ki, kıyında geziyordu?
Hani ardına çil çil kubbeler serpen ordu?

Nerede kardeşlerin, cömert Nil, yeşil Tuna?
Giden şanlı akıncı, ne gün döner yurduna?

Mermerlerin nabzında hâlâ çarpar mı tekbir?
Bulur mu deli rüzgâr o sedayı: Allah bir!

Bütün bunlar sendedir, bu girift bilmeceler;
Sakarya, kandillere katran döktü geceler.

Vicdan azabına eş kayna kayna Sakarya.
Öz yurdunda garipsin, öz vatanında parya!

İnsan üç beş damla kan, ırmak üç beş damla su:
Bir hayata çattık ki, hayata kurmuş pusu.

Geldi ölümlü yalan, gitti ölümsüz gerçek:
Siz, hayat süren leşler, sizi kim diriltecek?

Kafdağını assalar, belki çeker de bir kıl!
Bu ifritten sualin, kılını çekmez akıl!

Sakarya, saf çocuğu, mâsum Anadolu'nun,
Divanesi ikimiz kaldık Allah yolunun!

Sen ve ben, gözyaşıyle ıslanmış hamurdanız;
Rengimize baksınlar, kandan ve çamurdanız!

Akrebin kıskacında yoğurmuş bizi kader;
Aldırma, böyle gelmiş, bu dünya böyle gider!

Bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz:
Sen kıvrıl, ben gideyim, Son Peygamber kılavuz!

Yol onun, varlık onun, gerisi hep angarya:
Yüzüstü çok süründün, ayağa kalk, Sakarya!

NECİP FAZIL KISAKÜREK

Yol onun, varlık onun, gerisi hep angarya:
Yüzüstü çok süründün, ayağa kalk, Sakarya!

emeğine sağlık ALLAH razı olsun

Bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz:
Sen kıvrıl, ben gideyim, Son Peygamber kılavuz!

Yol onun, varlık onun, gerisi hep angarya:
Yüzüstü çok süründün, ayağa kalk, Sakarya!

EMEĞİNE SAĞLIK

Sakarya

Tarihler su misali akar akar ya!
Hatıralar sayfasında altınsın Sakarya
Sen ki, milletin bağrında ölmez
Kazlı bez, merhemsin Sakarya

Azgın yaralara ilaç serptin
O karanlık günlere ümit, ışıktın
Doğulu, batılı belalara sen yettin
Sen, bozkıra yeşillik verensin Sakarya

On üç eylül Türk neferleri coşkun
Zafer kokusu, burçlarda, küffar şaşkın
Bütün alem duyuyor ününü Türk’ün
Karanlıklardan fışkırıyor Sakarya

Durdukça tarihler yazar
Sakarya sanki sınırlarım çizer
Anadolu Türk’ündür ezel
Kıvrım kıvrım, gül suyu Sakarya

Seni duydu, seni gördü bu günler
Duyuran ecdat, ne dediler
Hep suladın, can verdin yanmışlara
Selam sana, altmış yedi pınardan Sakarya



Eyüp Taşova

Büyük Üstad'a

Sakarya daha ayağa kalkamadı,
Hayat süren leşler hala dirilmedi.
Hala akrebin kıskacında Sakarya,
Ve hala yokuş çıkıyor güzelim Sakarya.

Oluklar yine çift amma,
İkisinden de kir akıyor,kir.
Sakarya hala yokuş çıkıyor üstad,
Ve hala imtihanda Sakarya.

Bu dava hala büyük üstad,
Giden şanlı ordu dönmedi daha.
Sakarya hala hasret kardeşlerine,
Vicdan azabından hala kaynıyor Sakarya.

Yalnız Sakarya mı kaynayan üstad?
Yurdumun bütün ırmakları,
Kaynıyor,kaynıyor,kaynıyor.
Dahası kan ağlıyor üstad.

Böyle gelmiş,böyle gidiyor amma,
Yetti artık böyle gitmeyecek.
Yetişen yeni nesil sökecek prangaları,
Ve coşacak Sakaryalar.
Ve siz üstadlarımız,şehitlerimiz,
Yattığınız yerde rahat edeceksiniz.

İlhan Kırbaç

reis ilhan kırbaç ın şiiri güzelmiş. ilk defa görüyorum.
İNŞALLAH dediği gibi şehitlerimiz yattığı yerde rahat edecek
İNŞALLAH sakaryayı ayağa kaldıracağız