Ramazan Bayramı Ya Da Fıtır Bayramı


İslâm ümmetinin iki bayramı vardır. Bunlar bütün İslâm âleminde kutlanan bayramlardır. Biri Kurban bayramı, diğeri de Ramazan bayramıdır. Ramazan bayramı, Ramazan ayından sonra gelen Şevval'in 1, 2 ve 3. günlerine rastlar. Arapçası "Îdü'l–fıtr"dır. Allah rızası için tutulan orucun sonunda yine O'nun izniyle iftara kavuşmanın sevinç ve sürûrunu ifade eder.

Kurban bayramı, hac görevinin yerine getirildiği Zilhicce ayının 10, 11, 12 ve 13. günlerine tesadüf eder. Arapçası "Îdu'l–edhâ"dır. Ramazan bayramı üç, Kurban bayramı ise dört gündür. Her iki bayram da hicretin 2. yılından itibaren kutlanmaya başlanmıştır. Esasen Ramazan orucu ilk defa bu yıl farz kılınmış, bu ayı oruçla geçiren mü'minler sonraki ayın (Şevval) ilk üç gününü bayram olarak kutlamışlardır. Bu sebeple bu bayrama Ramazan bayramı veya bayramdan önce fitre (fıtır sadakası) verildiği için Fıtır bayramı denilmiştir.
Türkiye'de bazı çevrelerde muhtemelen bayramda şeker, lokum ve tatlı ikramı şeklinde öteden beri var olan gelenekten dolayı buna Şeker bayramı da denilmektedir. Ancak Hz. Peygamber'in uygun olmayan bazı isimleri değiştirmesi ve özellikle dinî terim ve kavramların muhafazası konusunda hassasiyet göstermesi, bu şekilde bir adlandırmanın doğru olmayacağını göstermektedir.
Fıtır Bayramı ne zaman kutlanmaya başlandı?
Enes b. Malik'ten rivayete göre, Hz. Peygamber Mekke–i Mükerreme'den Medine–i Münevvereye hicret ettiği zaman, Medinelilerin eğlenip oynadıkları iki günleri vardı. Peygamberimiz:
–Bu günler ne oluyor, neyin nesidir? diye sorduğunda, Medineliler:
–Biz cahiliyet devrinde bu günlerde eğlenip oynardık, ya Resûlallah! dediler. Bunun üzerine Peygamberimiz:
–“Muhakkak Allah size o iki gün yerine, onlardan daha hayırlı iki bayramı lütuf olarak vermiştir. Biri Fıtır (Ramazan) bayramı, diğeri Kurban bayramıdır” buyurdular.

İslâm dini, her bir medenî müessesesinde istiklaliyeti, orijinaliteyi esas alması yönüyle bu cahiliye âdetini de kaldırıp, bütün mü'minlere ilâhî menşeli iki bayram getirmiştir d.d.. Bayramların daha hayırlı olanlarla değiştirilmesi ayrı bir ehemmiyet taşır. Böylece o günlerin kutlanış ve o günlerdeki eğlence tarzı kökten değiştirilmiş oluyor. Resûlullah eski kutlamadan ayrı olarak İslâmî bir kutlama meşrû kılmıştır. Böylece mü'minlerin eğlencesi de bayramı da İslâmca olmuştur. Mü'minlerin bayramı ibadetle başlar. Zira hakikî sevinç ibadetledir. Âyet–i kerimede Cenab–ı Hak mü'minlere lütf–i ilâhî ile ferahlanmalarını emreder:
"Onlara söyle ki, ancak Allah'ın lütfuyla ve rahmetiyle, işte bunlarla ferahlansınlar, sevinsinler..."
……
Bayramlarda yapılması mendub yani dinimizin güzel gördüğü bazı hususlar vardır, şöyle ki: Bayram sabahında erken kalkmak, yıkanmak, gusletmek, misvak kullanmak, ağzı temizlemek, güzel koku sürünmek, en güzel elbisesini giyinmek, Allah'ın verdiği nimetlere şükretmek için sevinçli ve neşeli görünmek mendubtur.
Ramazan bayramında sabahleyin camiye gitmeden önce tatlı bir şey yemek. Varsa bunun hurma olması ve bir, üç, beş gibi tek adetli olması; sonra namaza erken davranıp sabah namazını mahalle mescidinde kılarak bayram namazı için, varsa namazgâha ve büyük camiye gitmek; namaza giderken Ramazan bayramında içinden tekbir getirmek; dönüşte mümkün ise başka yoldan gelmek; mü'minlere rast geldikçe güler yüzlü olmak ve tatlı söz söylemek, gücü yettiğince çok sadaka vermek mendubtur.
Bütün bunların dışında çocuklar, bilhassa öksüz ve fakir çocuklar sevindirilir, akraba eş ve dost ziyaretleri yapılarak, hâl hatır sorulur. En önemlisi, aralarında dargınlık olanlar barıştırılır. Yüce Allah'ın ihsan ve rahmetinin tecellisine de sebep olan bu bayramların diğer yönden sosyal hayatta bu tür faydaları gayet açık görülmektedir.
Müslümanlar birbirlerinin bayramlarını ya karşı karşıya gelerek ya da mektup, tebrik veya telefon gibi haberleşme vasıtalarıyla tebrik ederler. Uzun zaman hatırlanmayan dostlar bu vesile ile hatırlanırlar.
Birlik, beraberlik, kardeşlik ve sevinç günü olan bayram günlerinde büyüklerimizi bilhassa annemizi–babamızı ziyaret edip ellerini öpüp, bayramlarını tebrik etmek sûreti ile onları memnun etmeli ve hayır dualarını almalıyız s.d. Kur'an–ı Kerim'de, Yüce Allah'a ibadetten sonra anne ve babaya saygı ve iyilik emredilmiş, onlara karsı "öf" demek bile yasaklanmıştır. Birbirini Allah rızası için ziyaret edenler Yüce Allah'ın sevgisine ve affına nail olur, ömür ve rızıkları artar. Bu husus ta Enes b. Mâlik'den rivayete göre sevgili Peygamberimiz şöyle buyurmaktadır:
"Kim, rızkının kendisine Allah tarafından genişletilmesini ve ömrünün uzatılmasını isterse; sıla–ı rahim yapsın (yakınlarını ziyaret etsin ve onları gözetsin)."
Her zaman olduğu gibi bayram günlerinde de yüce dinimizin emrettiği şekilde çevremizdeki insanlara iyi davranmalı, incitici ve zarar verici davranışlardan sakınmalıyız.
Dinimizce aziz ve mübarek kabul edilen diğer zamanlar, geceler gibi bu mübarek bayram hakkında da aile efradımıza, özellikle çocuklarımıza lüzumlu bilgileri vermeli, mâna ve ehemmiyetini anlatmalı ve benimsetmeliyiz. Böylece onların da bu bayramın feyzinden istifade etmelerine vesile olalım. Bu sebeple bu bayramda çoluk çocuğu sevindirelim. Maddî imkânlar elverdiği ölçüde eşimize, çocuklarımıza, bu mübarek bayram hatırasına bir hediye alarak, bu mübarek bayramın zihinlerde daha etkili bir şekilde yer almasını sağlayalım.

Evlerimizin canlı bayramları olan çocuklarımızı, kuşatıcı bir sevgi ve kardeşliği yaşadığımız bu ibadetin coşkusu ile tanıştıralım ve bayramın coşkusunu evlerimize taşıyalım.

Bayram süresince birbirimizi ziyaret ederek evlerden evlere barış, huzur, sevinç, müjde ve kardeşlik duygularımızı taşıyalım.

Ramazanda kazandığımız güzel haslet ve yüksek değerleri Ramazan sonrasında da koruyup yaşamaya çalışalım. Bilhassa bugünleri önemli bir vesile kılarak fakir, yetim ve kimsesizleri gözetmeli, onların da bayram sevincini yaşamalarına vesile olmalıyız. Fakir fukarayı, yetim ve kimsesizleri görüp gözetmek, ihtiyaç içerisinde kıvranan din kardeşlerimizin yardımlarına koşmak, onlara imkânlar ölçüsünce tasaddukta bulunmak, mutlaka yapmamız lâzım gelen bir husustur. Çünkü Cenab–ı Hak:
"Allah Teâlâ sana ihsan ettiği gibi sen de başkalarına ihsan et." buyurmaktadır. Ebü'd–Derdâ'dan rivayete göre Hz. Peygamber:
"Fakirleri kollayıp gözetiniz. Çünkü siz aranızdaki fakirler sayesinde (onların duası bereketi ile) rızıklandırılıyor ve Allah Teâlâ'dan yardım görüyorsunuz." buyurdu.
Sehl b. Sa'd'dan rivayete göre Resûlullah:
"Ben ve yetimi himaye eden, onun işine bakan kimse ile cennette şöylece beraber bulunacağız, buyurdu ve şehadet parmağıyla orta parmağını, aralarını biraz açarak işaret etti(de insanlara gösterdi.)"

Unutmayalım ki, paylaşılmayan sevinç ve mutlulukların insan için fazla bir anlamı yoktur. Sevinç ve mutluluklar paylaşıldıkça artar, kederler de paylaşıldıkça hafifler, azalır.

http://www.akradyo.net adresinden alıntıdır.

Cenab–ı Hak:
"Allah Teâlâ sana ihsan ettiği gibi sen de başkalarına ihsan et." buyurmaktadır. Ebü'd–Derdâ'dan rivayete göre Hz. Peygamber:
"Fakirleri kollayıp gözetiniz. Çünkü siz aranızdaki fakirler sayesinde (onların duası bereketi ile) rızıklandırılıyor ve Allah Teâlâ'dan yardım görüyorsunuz." buyurdu.
Sehl b. Sa'd'dan rivayete göre Resûlullah:
"Ben ve yetimi himaye eden, onun işine bakan kimse ile cennette şöylece beraber bulunacağız, buyurdu ve şehadet parmağıyla orta parmağını, aralarını biraz açarak işaret etti(de insanlara gösterdi.)"

Unutmayalım ki, paylaşılmayan sevinç ve mutlulukların insan için fazla bir anlamı yoktur. Sevinç ve mutluluklar paylaşıldıkça artar, kederler de paylaşıldıkça hafifler, azalır.


emeğine gönlüne sağlık

teşekkürler abiciğim sağolasın