Peygamberimizin Gencligi









Peygamberimizin cocuklugu ve gencligi temiz ve iffetli bir sekilde gecmisti. Peygamberlikten sonra nasil bir ahlaka sahipse, kirk yasindan onceki hayati da oyle temiz ve nezihti. Halbuki genclik yillarini gecirdigi Mekke sehri, o zamanlar o kadar karisikti ki, Mekkeliler arasinda yasayip da cahiliye cirkinliklerine bulasmamak adeta mumkun degildi.

islam oncesi Cahiliye doneminde dolandiricilik, hile, aldatma, hak yeme, verdigi sozde durmama, hiyanet eksik olmuyor, cok basit bir is gibi goruluyordu.

Peygamberimiz bu dikenli ve tehlikeli yollardan hic yara almadan alni ak, yuzu pak olarak kurtuldu. Baskalarina bulasan kotu hallerden butunuyle uzak kaldi. uunku Cenab-i Hak onu Cahiliye devrinin her turlu mundarliklarindan, cirkinliklerinden nefret duyacak bir kabiliyette yaratmisti.

Peygamberimizin gencligi, amcasi Ebu Talib'in yaninda ve onun himayesi altinda gecti. Ebu Talib yegeni icin o zaman pek revacta olan ticareti, meslek olarak secmisti. Zaten kendisi de meshur bir tuccardi.

Peygamberimiz amcasi ile birlikte ticara seyahatler yaparak tecrubesini arttirdi. Dogrulugu, alis verisindeki adaleti ve hakkaniyeti kisa zamanda cevresinde duyuldu ve meshur oldu. O zamanlar Arabistan'da dogru ve guvenilir kimselere sermaye verilir, ticaret yapilarak kari paylastirilirdi. Peygamberimize de buna benzer isler verilmis, o da en dogru bir sekilde isini basarmisti.

Verdigi sozde durmak ticara hayatta en cok aranan bir vasifti. Peygamberimiz, peygamberlikten once de ahde vefali ve guven duyulan, itimat edilen bir insan olarak taninmisti. Kendisi bu alanda ornek bir sahsiyet olarak biliniyordu.

Abdullah bin Ebi'l-Hamsa, Peygamberimizle olan ticara bir hatirasini soyle anlatmaktadir:

"Peygamberliginden once Resulullah Aleyhisselamla birlikte bir alis veriste bulunmustuk. Bu alis veristen kendisine biraz verecegim kalmisti. Onu, 'Bulunacagin falan yere getirecegim' diye soz vermistim. Fakat verdigim bu sozu iki gun unuttum. ucuncu gun hatirlayip sabahleyin gittigim zaman onu yerinde buldum. Bana, 'Delikanli, sen beni sikintida biraktin. Ben suracikta uc gundur seni bekliyorum' buyurdu."

Peygamberimiz ticara islerinde hesabini dogru tutar, haksizlik etmezdi. Peygamberliginden once kendisiyle alis veris yapmaktan cok memnun kalirlardi.

Bir gun Saab adinda bir zat Peygamberimizin huzuruna gelerek Musluman oldu. Saab, Araplar arasinda taninmis birisiydi. Sahabaler, Resul-i Ekremin yaninda onu ovmeye basladilar.

Bunun uzerine Peygamberimiz, "Saab'i methetmeyin, onu ben hepinizden iyi tanirim" buyurunca, Saab de, "Sana canim feda, seninle ticara arkadaslik etmistik. Hak hususunda hatir gonul tanimaz, zerre kadar riyakarlik gostermezdin" diye Peygamberimize olan hayranligini ifade etti.

Peygamberimize peygamberlik vazifesi verilince Mekkeliler ona karsi tavirlarini degistirdiler. Ona inanmaya yanasmadilar. Aleyhinde konusmaya, insanlara kotu gostermeye basladilar. Daha once cirkin bir halini gormedikleri icin sadece "sair, buyulenmis" gibi ifadeler kullanarak camur atmaya calistilar.

Zaten ona kotu bir sey isnad edemezlerdi ki... uunku sonuk sahsiyetli, taninmayan, bilinmeyen bir insan degildi. Araplar onu cok iyi taniyorlardi. Mekke'de dogmus, aralarinda buyumus, gozlerinin onunde yetismisti. Bunun icin onu yakindan taniyorlar, cocuklugunu, gencligini cok iyi biliyorlardi. Kirk senelik hayati, aralarinda gecmisti.

Bu arada Peygamberimiz iman etmeleri icin onlara davette bulunurken, Kur'an diliyle onlara peygamberlikten onceki hayatini hatirlatiyor, imana gelmeleri icin ikaz ediyor, soyle diyordu:

"Bundan once aranizda yillarca bulundum, bunu dusunmez misiniz?" (Yunus Suresi, 16.)

Peygamberimizin genclik yillarini siyer yazarlari ibni Sa'd ile ibni ishak soyle anlatiyorlar:

"Resulullah Aleyhisselam genclik donemine girinceye kadar mertlik ve insanlik bakimindan icinde bulundugu toplumun en ustunu, ahlakca en guzeli, soy sopca en sereflisi, komsuluk haklarini en iyi gozeteni, yumusak huylu olusuyla en buyugu, dogru sozlulukte en yucesi, kotulukten ve insanlari alcaltan huylardan uzak durusta en onde olaniydi. Yuce Allah onda butun iyi haslet ve meziyetleri toplamisti. Bunun icin o, kavmi arasinda 'el-Emin (guvenilir insan)' unvaniyla anilirdi."

Ne gariptir ki, Mekke musrikleri Peygamberimize inanmadiklari, onu oldurmek icin planlar kurduklari sirada bile mallarini emanet olarak onun yaninda birakiyorlardi. Nitekim, hicretinden bir gun once topladiklari genclere, Peygamberimizi oldurmek icin gorev verdiklerinde, Peygamberimiz evine Hz. Ali'yi birakarak yola cikmisti. O sirada musriklerin bazilarinin mali Peygamberimizin yaninda emanet olarak bulunuyordu. Peygamberimiz yola cikmadan once Hz. Ali'ye, sabahleyin emanetleri sahiplerine vermesini tenbih ediyordu.

Dostun da, dusmanin da guvendigi, emniyet ettigi, takdir ettigi tek insan; hic suphesiz, Resul-i Ekrem Efendimizdi.

doganay58 Yazılan:Peygamberimizin Gencligi




Dostun da, dusmanin da guvendigi, emniyet ettigi, takdir ettigi tek insan; hic suphesiz, Resul-i Ekrem Efendimizdi.

Ellerine emegine yuregine saglik kardesimmm ....