________________________________________
"...Mü'minler öfkelerini yenerler, insanları affederler. Allah iyilik edenleri sever” (Âl-i İmran 3/134)


Bir gün Hz. Hüseyin’in evinde misâfirler vardır, sofrada yemek yenmektedir. Bu sırada hizmetlerini gören kölesi yemek getirirken, elindeki tabak kayar ve içindeki sıcak yemek Hz. Hüseyin’in üstüne dökülür. Hem üstü başı kirlenir, hem de bâzı yerleri hafifçe yanar. Hz. Hüseyin, beceriksizliği sebebiyle hizmetçiye kızar ve yüzüne öfkeyle bakar. Zeki ve bilgili köle, hemen boynunu bükerek, yukarıda geçen âyetin ilk bölümünü okur:

-
Ve’l-kâzımîne’l-gayza
, (öfkelerini yenenler. . . ) der. Hz. Hüseyin:

-Öfkemi yendim, der. Hizmetçi âyetin devamını okur:

-
Ve’l-âfîne aninnâs
, (İnsanları affedenler) der. Hz. Hüseyin:

-Seni affettim, der. Hizmetçi devam eder:
-Vallahü yuhıbbü’l-muhsinîn
, (Allah iyilik edenleri sever). Hz. Hüseyin tebessüm eder ve:

-Ey köle seni âzâd ettim, serbestsin! müjdesini verir, böylece bilgisi ve edebi sayesinde hürriyetine kavuşmuş olur. arşiv alıntı

çok hoşdu teşekküler...

Sağol kardeş,
İnşallah hep birlikte yeneriz öfkeyi.
Öfke sinir sistemlerimizin düzenli olmamasından da kaynaklanıyor.
O yüzden öfkeli olanların hatta herkesin bir psikoloğa gitmesini tavsiye ederim.
Anadoluda psikoloğa gidene deli derler ama bırakın desinler.
Aklı selim bir psikolog insanın hayatına yön verir. Gittiğinize pişman olmazsınız. Tekrar anımsatmış olayım psikoloğa akıllı insanlar gider. Deliler delihanaya gider.
Herkese iyi geceler dilerim selametle

"...Mü'minler öfkelerini yenerler, insanları affederler. Allah iyilik edenleri sever” (Âl-i İmran 3/134)



emeğine sağlık çok güzel

Teşekkürler,


Sen af (veya kolaylık) yolunu benimse, (İslam'a) uygun olanı (örfü) emret ve cahillerden yüz çevir. (Araf Suresi, 199)

Bir başka ayette Allah, "... affetsinler ve hoşgörsünler. Allah'ın sizi bağışlamasını sevmez misiniz? Allah, bağışlayandır, esirgeyendir." (Nur Suresi, 22) şeklinde buyurmaktadır.

Kuran ahlakından uzak yaşayan kimseler için affetmek son derece zordur. Çünkü yapılan bir hata karşısında hemen öfkeye kapılırlar. Ancak Allah müminlere affetmenin daha güzel bir davranış olduğunu bildirmiştir:

Kötülüğün karşılığı, onun misli (benzeri) olan kötülüktür. Ama kim affeder ve ıslah ederse (dirliği kurup-sağlarsa) artık onun ecri Allah'a aittir... (Şura Suresi, 40)

... Yine de affeder, hoş görür (kusurlarını yüzlerine vurmaz) ve bağışlarsanız, artık elbette Allah, bağışlayandır, esirgeyendir. (Teğabün Suresi, 14)


Kuran'da "Kim sabreder ve bağışlarsa, şüphesiz bu, azme değer işlerdendir." (Şura Suresi, 43) ayetiyle de affetmenin üstün bir ahlak özelliği olduğu haber verilmektedir. Dolayısıyla müminler affedici, merhametli, hoşgörülü davrananlar ve Kuran'da bildirildiği gibi onlar, "öfkelerini yenenler ve insanlar(daki hakların)dan bağışlama ile (vaz)geçenlerdir." (Al-i İmran Suresi, 134)

Öfkelenince bulunduğunuz ortamı değiştirin oturuyorsanız ayağa kalkın biraz yürüyün bahçeye çıkın yüzünüzü yıkayın ... rahatlayacaksınız...

Hz. Enes (r.a.) anlatıyor:

“Rasulüllah (s.a.v.) ile beraber bulunuyorduk. Bir ara azı dişleri gülünecek şekilde gülümsedi. Sebebini sorduğumuzda şöyle buyurdular:

“Ümmetimden iki kişi ALLAH (c.c.) ‘ın huzuruna gelirler.

Birisi:

-Ya Rab, benim bunda hakkım var; hakkımı bundan al, bana ver. ALLAHü Teâlâ da ötekine:

- Hakkını ver, buyurur.


Adam:

-Yâ Rab, bende sevap nâmına bir şey kalmadı, der.

Cenâb-ı Hak:

- Baksana, bu adamın sevabı kalmadı, ne dersin? Buyurur.

Adamcağız:

- O halde benim günahlarımdan alsın der.

Rasullah Efendimiz (s.a.v.) bunu anlatırken gözleri yaşardı ve “O gün büyük bir gündür. İnsan günahının alınmasını ister” dedi.


Bunun üzerine ALLAHü Teâlâ hak sahibine:

- Başını kaldır ve cennete bak, buyurur.

Adamcağız:

-Yâ Rab, inci ile işlenmiş, gümüşten apartmanlar ve altından köşkler görüyorum. Bunlar hangi peygamber, hangi sıddîk veya hangi şehitler içindir? der.

ALLAHü Teâlâ:

- Bunlar, bana ücretlerini verenler içindir, buyurur.

Adamcağız:

-Bunların hakkını kim ödeyebilir? Der.


Hz. ALLAH:

-Sen istersen bunlara sahip olabilirsin, buyurur.


Adam,

-Nasıl olur yâ Rab ? deyince,


Cenâb-ı Hak:

- Hakkını bu adama bağışlamakla, buyurur.

Adam:

-O halde ben bunu affettim, der.


ALLAHü Teâlâ :

-Arkadaşını al, beraberce cennete girin, buyurur.

Sonra Resulüllah Efendimiz (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:


“ALLAH’tan korkun,

ALLAH’tan korkun ve siz de kendi aranızı düzeltin.

Bakınız, bizzat Hz. ALLAH mü’minlerin arasını buluyor”


Hadis-i Şerif alıntı