|
Gelecekten Mektup Var
|
|
05-11-2007, 02:56 PM
Mesaj: #1
|
|||
|
|||
|
Gelecekten Mektup Var
Gelecekten Mektup Var
-------------------------------------------------------------------------------- Gelecekte, bir babanin cocuklarina biraktigi mektup. Gelecek hakkinda fikirler verebilir. 18 yasindan kucuklerin bu mektubu okumamasini rica ediyoruz. Lutfen 18 yasindan kucukseniz, bu mektubu okumayiniz. Uyariyi dikkate almayip, 18 yasindan kucuk oldugun halde bu mektubu okumaya niyetlenmis olabilirsin. Lutfen korkma. Gelecekte ne olacagina karar verebiliriz. Birlik olmak, gerekenleri yapmak yeterli. Mektubun yazilma amaci, gelecekte, boyle olaylarin basimiza gelebilecegini anlatmaktir. Mektubu okuman sakincali olabilir. Lutfen, bu sayfadan cikarak, neler yapilabilecegini ogrenmeye calis. Canim kizim, su anda derin bir uykudasin. Uzun zamandir bu kadar guzel bir uykuya dalmamistin. Bugun karnini doyurabildin, kana kana su icebildin. Anneniz oldugunden beridir cok zorlaniyorum. Siz daha fazla yasayabilin diye ,canina kiydigini size anlatmam mumkun degil. Henuz cok kucuksunuz. Sizi dunyaya getirerek cok buyuk bir hata yaptigimizi gec de olsa anladik. Koca dunya, suyu biter mi? Koca dunya, ac kalmayiz ki diye dusunduk. Anneniz oleli 17 gun oluyor. Zaten hastaydi, olecekti diye dusunmeyin. iyilesmek icin daha fazla yiyecege ve suya ihtiyaci oldugundan kiydi canina. 2000'li yillarda sikca duymaya basladigimiz bir konuydu kuresel isinma. Bu gidise dur demek amaciyla bir protokol imzalaniyordu ulkeler tarafindan. Turkiye, Avustralya ve ABD imzalamamisti 2007 yilina girdigimizde. Belki Turkiye'nin imzalamasi icin birseyler yapabilirdik. Mitinglere katilir, buyuklerimizin anlamasini saglayabilirdik. Ama yapamadik. Bizim dunyadan daha onemli konularimiz vardi o gunlerde. Futbol liginde kimin sampiyon olacagi daha onemliydi. O gunlerde Cumhurbaskanimiz secilecekti. uyle cok insan katildi ki Cumhuriyet yuruyusune. O gunlerde neyin daha onemli oldugunu anlamakta gucluk cekiyorlardi. Dunya oluyordu, onlar nasil yonetileceklerini dusunuyorlardi. Dunya olmasa, ulkemiz ve nasil yonetilecegimiz o kadar buyuk bir anlam tasimiyordu. 2025 yilina geldigimizde aclik ve susuzluk had safhaya ulasmisti. Herkes, karnini doyurabilecegi, su icebilecegi yerlere dogru goc hazirliklarina basladi. ulke yoneticileri goclerin onune gecmeye karar verdiler. Kendilerine bile yetemiyorlardi ki. Goc edip ulkelerine gelenlere nasil yetsinler? Aclik ve susuzluktan bitkin duruma gelenler olume terkedildiler. Bunun uzerine ic savaslar basladi. karnini doyuranlarla, ac kalanlar arasindaki bu savaslarda binlerce insan can verdi. Zenginler de oldu, fakirler de. ulkeler arasindaki savaslarin cikmasina ramak kalmisti. uikti da. ulkemiz yasamak icin elverisli ulkelerden biri durumundaydi. unce sinir ulkelerle sorunlar yasadik. Onlar daha cok su istedi. Biz daha fazla azalttik. Bizim topraklarimizdan cikiyor diye, tum suyu sahiplendik. Suyumuz aslinda tam olarak yetmiyordu. Yalnizca icmek icin kullaniyorduk. Banyo yapmayali aylar olmustu. Herkes kokuyordu, herkes hastaydi. Su, yalnizca biraz daha fazla yasamamiza yetiyordu. Salgin hastaliklarin uzerine, bir de savaslar basladi. Bu savaslar yuzunden su kaynaklari tehlikeye girince, ulkeler atesli silah kullanmadan savas yapmaya karar verdi. Herkes tarafini sececek. iki taraf buyuk bir meydanda savasacakti. O savasa beni de goturduler. Sol kolum orada kopmustu. Kaybeden taraf su kaynaklarini paylasmayi kabul etmis olacakti. Tum bu savaslar, birkac yil fazla yasayabilmek icindi. Dunya, yasanmaz bir hale geleli yillar olmustu. Herkes kendi derdiyle ugrasiyordu. Aile icindeki kavgalarda bile, can veren insanlar oluyordu. Herkes yeteni istiyordu. Kendine yetebilen vermeye yanasmiyordu. Tum bu olacaklari ongoren insan sayisi o zamanlar cok fazla degildi. Onlari dinlesek, tum yasananlari, olmadan durdurabilecektik. Keske o gunlere donup duzeltme sansimiz olsaydi. Keske o gunlere donup, sesimizi daha fazla cikarabilseydik, ortak derdimizi herkese anlatabilseydik. 28 Nisan 2007'deki mitingi hatirliyorum. Yuzbinler bekleniyordu. Bu o zamanlarda iyimser bir tahmindi. Milyonlarin gelmesi gerekirdi. Onbinlere ancak ulasilabildi. Sonraki aylarda bir miting daha duzenlendi. Belki de bu son sansimizdi. Aylardan Haziran'di. Yine, umursamayanlarin sayisi daha fazlaydi. O guzel insanlar, biz anlayabilelim diye ellerinden geleni yaptilar. Acik Radyo disinda destek veren yayin kurulusu olmamisti. Digerleri bize yalnizca dizi izletiyordu. Ne bir uyari, ne bilinclendirici yayinlar. Yalnizca daha fazla ratingi dusunuyorlardi. Devlet buyuklerimiz ulke cikarlari adina dunya icin birseyler yapmaktan kaciniyordu. ABD ne yaparsa, ne derse onu yapiyorduk. Canim kizim. ben artik yaninizda olamayacagim. Kardesine iyi bak. Siz birkac gun fazla yasayabilin diye, ben gidiyorum. Yanaklariniza opucuk kondurup, cikacagim bu karanlik delikten. |
|||
|
|
05-11-2007, 05:46 PM
Mesaj: #2
|
|||
|
|||
 
|
|||
|
|
|
05-11-2007, 10:10 PM
Mesaj: #3
|
|||
|
|||
|
emegine saglik guzel paylasim..
|
|||
|
|
|
05-11-2007, 11:08 PM
Mesaj: #4
|
|||
|
|||
|
emegine saglik....
|
|||
|
|
|
05-11-2007, 11:08 PM
Mesaj: #5
|
|||
|
|||
|
emegine saglik....
|
|||
|
|
|
05-13-2007, 09:21 AM
Mesaj: #6
|
|||
|
|||
|
tesekkurler...
|
|||
|
|
|
|