Bize yaşadıklarından en çok unutamadığı anı anlatsın

ben zaten seni tanıyorum çünki akrabayız bilmediğim şeyler olabilir..

hayatta en çok neye çok kızarsın ve affetmezsin..

ben yine geç görüyom yazıları
Sene 1951 İstanbula ilk gelişim çocuğum haydarpaşa tren garında inmişiz ve vapura binmişiz babam elimden tutmuş akşam karanlık deniz şehrin ışıkları yakamoz gibi aydınlatıyor dalgalı denizi. bizimde köyde çayırlar çok büyük Hesna bilir babama demişim. Hani çayırlara rüzgar vurur ya otlar bir yandan yana yatar ya. Ben gariban deniz nerde görmüşüm.Denizi çayır zannetmişim. Baba baba bak bizm çayırlardan çok büyük bu çayırın ucu bucağı gözükmüyor.
Hayat felsefem yaşadığım günü en güzel nasıl yaşarımdır