04-22-2008, 10:49 AM
-
Asıl Görevimiz
Bu zamanın müslümanları, herkes yaşamayı gàye edinmiş, yaşamanın içinde İslâm'a da bağlılığı var. Yâni hayatın hayatın gàyesi ve ana hedefi İslâm'a hizmet değil, yaşamak esas ve o yaşamının, mesleğinin, işinin gerektirdiği işleri yapmak esas... Onun arasında da, "Mesâi dışında olduğu kadarıyla İslâm'la bağlantısı olabilir bir insanın; ancak İslâm oralarda uygulanabilir." gibi bir sakat zihniyet içinde müslümanlar. Yâni İslâm'ı bir garnitür gibi, bir aksesuar gibi düşünüyorlar, ana mesele olarak düşünmüyor müslümanlar. Hayatları, geceleri gündüzleri, akılları fikirleri İslâm'a hizmet yönünde değil...
Bu büyük bir kusurdur, yanlıştır. Sahâbe-i Kiram'ın hayatıyla taban tabana zıttır. Sahâbe-i Kiram'ın hiçbirisinin zihniyeti böyle değildir. Onların mesleklerinin bazısını biliyorsak da, bazısının ne yaptığını bilmiyoruz bile... Ne mesleği olduğunu, ne meziyeti olduğunu bilmiyoruz. Ama biliyoruz ki, hepsi Allah'ın dinini yaymak için dünyanın her tarafına yayılmışlardır. Kimisinin Semerkant'ta kabri vardır, kimisinin Mısır'da, Tunus'ta kabri vardır, kimisinin Kıbrıs'ta, Anadolu'da kabri vardır, Kafkaslar'da kabri vardır. Dünyanın her yerine yayılmış ve vazifelerini yapmışlardır.
Devir gelmiş geçmiş, bizim üzerimize nöbet geçmiştir. Bizim şimdi Allah'ın dinine en güzel hizmet etme görevimiz vardır omuzumuzda... Allah'ın huzuruna, yüzümüz ak, alnımızın açık olduğu bir şekilde, vicdânen müsterih olarak elinden geleni yapmış, tâkati kadar, tâkatinin sonunu, azamîsini, kapasitesinin tamamını kullanmış olarak gitmemiz lâzım; "Yâ Rabbi, elimden geldiğince çalıştım!" diyebilmemiz lâzım!..
Asıl Görevimiz
Bu zamanın müslümanları, herkes yaşamayı gàye edinmiş, yaşamanın içinde İslâm'a da bağlılığı var. Yâni hayatın hayatın gàyesi ve ana hedefi İslâm'a hizmet değil, yaşamak esas ve o yaşamının, mesleğinin, işinin gerektirdiği işleri yapmak esas... Onun arasında da, "Mesâi dışında olduğu kadarıyla İslâm'la bağlantısı olabilir bir insanın; ancak İslâm oralarda uygulanabilir." gibi bir sakat zihniyet içinde müslümanlar. Yâni İslâm'ı bir garnitür gibi, bir aksesuar gibi düşünüyorlar, ana mesele olarak düşünmüyor müslümanlar. Hayatları, geceleri gündüzleri, akılları fikirleri İslâm'a hizmet yönünde değil...
Bu büyük bir kusurdur, yanlıştır. Sahâbe-i Kiram'ın hayatıyla taban tabana zıttır. Sahâbe-i Kiram'ın hiçbirisinin zihniyeti böyle değildir. Onların mesleklerinin bazısını biliyorsak da, bazısının ne yaptığını bilmiyoruz bile... Ne mesleği olduğunu, ne meziyeti olduğunu bilmiyoruz. Ama biliyoruz ki, hepsi Allah'ın dinini yaymak için dünyanın her tarafına yayılmışlardır. Kimisinin Semerkant'ta kabri vardır, kimisinin Mısır'da, Tunus'ta kabri vardır, kimisinin Kıbrıs'ta, Anadolu'da kabri vardır, Kafkaslar'da kabri vardır. Dünyanın her yerine yayılmış ve vazifelerini yapmışlardır.
Devir gelmiş geçmiş, bizim üzerimize nöbet geçmiştir. Bizim şimdi Allah'ın dinine en güzel hizmet etme görevimiz vardır omuzumuzda... Allah'ın huzuruna, yüzümüz ak, alnımızın açık olduğu bir şekilde, vicdânen müsterih olarak elinden geleni yapmış, tâkati kadar, tâkatinin sonunu, azamîsini, kapasitesinin tamamını kullanmış olarak gitmemiz lâzım; "Yâ Rabbi, elimden geldiğince çalıştım!" diyebilmemiz lâzım!..
